Atalanta Raffaele Palladino wchodzi w ten weekend z wyraźnie podniesioną głową. Zespół jest po efektownym zwycięstwie nad Eintrachtem Frankfurt w Lidze Mistrzów, które wzmocniło zarówno morale, jak i poczucie własnej wartości. Po przeciwnych biegunach znajduje się Fiorentina, która przyjedzie do Bergamo w jednym z najtrudniejszych momentów swojego sezonu.
Atalanta Palladino w europejskim rytmie
Atalanta Palladino przygotowuje się do domowego starcia z Fiorentiną, będąc w „stanie formy radykalnie przeciwnym” do rywala. Drużyna ma za sobą przekonujące zwycięstwo nad Eintrachtem we Frankfurcie w Lidze Mistrzów, opisane jako „travolto l’Eintracht”, które wzmacnia ambicje i pewność siebie zespołu.
Atalanta „chce wrócić do wygrywania w Serie A”, ponieważ ostatnie ligowe zwycięstwo przyszło 21 września w meczu z Torino. Zwycięstwo w Europie ma być impulsem, który przełamie tę serię i pozwoli przełożyć europejską energię na krajowe rozgrywki.
Fiorentina w jednym z najciemniejszych momentów sezonu
Po drugiej stronie stoi Fiorentina. Zespół ma za sobą serię niepowodzeń, a kulminacją była domowa porażka w rozgrywkach Ligi Konferencji z AEK Ateny. Fiorentina przegrała pięć z ośmiu oficjalnych meczów rozegranych u siebie, a w tabeli Serie A znajduje się dopiero na siedemnastym miejscu.
To nie jest kryzys kosmetyczny, który da się przykryć pojedynczym korzystnym wynikiem. Opis drużyny jako „fragile” i z „niepewną defensywą” buduje obraz rywala, który przyjeżdża do Bergamo z ogromnym bagażem problemów taktycznych, mentalnych i wynikowych. Na tym tle Atalanta jawi się jako drużyna wznosząca się, Fiorentina jako zespół, który wciąż szuka punktu zaczepienia.
Bilans w Bergamo: wyrównana historia mimo różnicy nastrojów
Od sezonu 1929/30 do dziś Atalanta i Fiorentina zmierzyły się w Bergamo 66 razy. Bilans jest zaskakująco wyrównany: 23 zwycięstwa Atalanty, 17 wygranych Fiorentiny i aż 26 remisów. W bramkach również nie ma przepaści – La Dea zdobyła 78 goli, a Viola odpowiedziała 72 trafieniami.
Te liczby pokazują, że choć w tym momencie to Atalanta wydaje się stroną mocniejszą, historia rywalizacji na Gewiss Stadium (wliczając dawne nazwy stadionu) opowiada o pojedynkach często zaciętych i trudnych do rozstrzygnięcia. Statystyki sugerują, że jest to para, w której margines między sukcesem a niepowodzeniem bywa bardzo cienki.
Wielkie nazwiska tej rywalizacji
Statystyki strzeleckie również uzupełniają obraz pojedynku, który od lat przyciągał piłkarzy o silnej marce. Najlepszym strzelcem w historii meczów Atalanta – Fiorentina jest Kurt Hamrin z dziesięcioma golami. Za nim plasuje się Gabriel Batistuta z ośmioma trafieniami, a podium uzupełnia Josip Ilicić z siedmioma bramkami.
To zestawienie samo w sobie pokazuje, jak wysokiej klasy piłkarze odciskali swoje piętno na tych spotkaniach. Hamrin i Batistuta to ikony Fiorentiny, Ilicić pozostaje jedną z najważniejszych postaci nowożytnej historii Atalanty. Zderzenie tych nazwisk w jednej klasyfikacji dobrze oddaje wagę tej rywalizacji w szerszym kontekście Serie A.
Vanoli kontra Palladino: przewaga nowego trenera Atalanty
Paolo Vanoli mierzył się z Raffaele Palladino dwukrotnie w poprzednim sezonie i ani razu nie odniósł zwycięstwa. Bilans to jeden remis i jedna porażka.
Na tle obecnej formy obu drużyn ta statystyka nabiera dodatkowego znaczenia. Palladino wchodzi w mecz z Fiorentiną nie tylko jako trener, którego Atalanta nabiera rozpędu po wygranej w Lidze Mistrzów, ale też jako szkoleniowiec, który ma już za sobą doświadczenie udanych bezpośrednich starć z obecnym trenerem Violi.
