Letnie okno transferowe dopiero się rozkręca, ale już teraz wiadomo, że jednym z najczęściej pojawiających się nazwisk w kontekście dużych ruchów będzie Ederson José dos Santos Lourenço da Silva. Brazylijczyk, który pod wodzą Gian Piero Gasperiniego wyrósł na jednego z najlepszych pomocników Serie A, może latem opuścić Bergamo – ale tylko pod warunkiem spełnienia jasno określonych warunków.
🎯 Ederson: najgorętsze nazwisko w kadrze Atalanty
Ederson ma za sobą kapitalny sezon i jest obecnie jednym z najcenniejszych aktywów w drużynie. Jego kontrakt obowiązuje do czerwca 2027 roku, co daje Atalancie pełną kontrolę nad sytuacją. Klub nie ma presji, by sprzedać, a mimo to na stole pojawiają się coraz poważniejsze zapytania. Jak podaje L’Eco di Bergamo, to właśnie od jego przyszłości zależy cała strategia transferowa La Dei.
Według Football Italia oraz Calciomercato.com, Ederson znajduje się na celowniku Interu, zwłaszcza w przypadku odejścia Hakana Calhanoglu do Galatasaray. Do grona zainteresowanych dołączają także Juventus, Manchester United, Al-Hilal.
Atalanta pozostaje jednak nieugięta. Brazylijczyk nie odejdzie za mniej niż 60 milionów euro, co jasno podkreślono we wszystkich doniesieniach. Kwota ta może zniechęcić mniej zdeterminowane kluby, ale zainteresowanie pozostaje wysokie – szczególnie w obliczu coraz większej liczby potencjalnych odejść z topowych zespołów w Europie do Arabii Saudyjskiej.
📈 Zainteresowanie klubów: od Mediolanu po Rijad
Zainteresowanie ze strony Interu wydaje się najbardziej konkretne. Calhanoglu, którego sytuacja w klubie nie jest już tak klarowna, jest łączony z Galatasaray, a w przypadku jego odejścia to właśnie Ederson miałby przejąć kluczową rolę w środku pola.
Równie silne są sygnały z Turynu. Juventus obserwuje rozwój sytuacji z rosnącym zaciekawieniem – tym bardziej że Ederson idealnie pasuje do systemu Igora Tudora. Zagraniczne kierunki też nie znikają z horyzontu – Manchester United już wcześniej sondował możliwość sprowadzenia Brazylijczyka, a Al-Hilal ma środki, by spełnić nawet najbardziej wymagające oczekiwania finansowe.
Na dziś jednak żadna z ofert nie osiągnęła wymaganego pułapu, a sama Atalanta, jak podkreślają TuttoMercatoWeb i CalcioAtalanta, nie ma zamiaru obniżać wyceny.
🧩 Transferowe domino – kto po Edersonie?
Potencjalne odejście Edersona nie tylko odblokowałoby duży przypływ gotówki, ale też uruchomiłoby lawinę kolejnych ruchów kadrowych. Na pierwszym miejscu listy życzeń Ivana Juricia znajduje się Samuele Ricci z Torino. To piłkarz, którego trener zna doskonale i ceni za inteligencję taktyczną oraz uniwersalność.
Alternatywami pozostają Ivan Ilic – kolejny podopieczny Juricia z czasów pracy w Weronie i Turynie – a także Arne Engels z Celticu i Morten Frendrup z Genoi. Każdy z nich reprezentuje inny styl gry, ale wpisuje się w szerszą strategię Atalanty: przebudowę środka pola bez burzenia całej struktury.
Nie bez znaczenia są również dobre relacje z Torino – ostatnie lata przyniosły wiele transferów między klubami (Zapata, Bellanova), co może ułatwić negocjacje, szczególnie w przypadku Ricciego czy Ilica.
🛡️ Środek pola bez rewolucji? De Roon, Pasalić i młodzi
Niezależnie od losów Edersona, Atalanta nie planuje rewolucji w środku pola. Marten de Roon – mimo 34 lat – pozostaje niezastąpionym liderem formacji. Według L’Eco di Bergamo, szanse na jego pozostanie ocenia się aż na 95%, a licznik jego występów w barwach La Dei nieuchronnie zbliża się do rekordu wszech czasów.
Drugim filarem będzie Mario Pašalić, który – mimo wcześniejszych wątpliwości i zainteresowania z Włoch i Turcji – ma pozostać w klubie. Umowa jest praktycznie gotowa do przedłużenia, a Jurić widzi w nim wartościowego gracza do rotacji między linią pomocy a atakiem.
Na uwagę zasługują również młodzi. Ibrahim Sulemana zyskał zaufanie w końcówce sezonu, a Marco Brescianini, choć wciąż szuka optymalnej pozycji, również zostaje na pokładzie. To gracze, którzy mogą uzupełnić kadrę, ale nie zastąpią Edersona jeden do jednego.
💰 Strategia: sprzedaż jednego, wzmocnienie kilku pozycji
Wszystko wskazuje na to, że Atalanta przyjęła sprawdzoną strategię: sprzedać jednego z kluczowych zawodników, by wzmocnić kilka innych pozycji. Tak było z Hojlundem czy Koopmeinersem – i tak może być w tym roku z Edersonem. Jego odejście – jeśli do niego dojdzie – będzie boleć sportowo, ale może umożliwić sprowadzenie Ricciego, Sulemany, Daghima czy nawet Calabri.
Atalanta nie zamierza rezygnować z walki o Ligę Mistrzów i miejsce w czołówce Serie A. Przeciwnie – decyzje transferowe pokazują, że klub myśli długofalowo, ale działa już teraz.
