To już pewne: Matteo Ruggeri opuszcza Atalantę i przenosi się do Atletico Madryt. Wychowanek z Zingonii, który jeszcze kilka lat temu debiutował w Serie A jako obiecujący nastolatek, dziś staje przed szansą podboju La Liga i Ligi Mistrzów pod wodzą Diego Simeone. Transfer zamyka ważny rozdział w historii Atalanty i otwiera kilka nowych – zarówno sportowych, jak i organizacyjnych.
🔁 Transfer potwierdzony – 20 mln euro i podpis tuż-tuż
Negocjacje pomiędzy klubami trwały intensywnie, ale zakończyły się sukcesem. Atletico Madryt zapłaci za Ruggeriego 20 milionów euro, wliczając w to bonusy. Zawodnik przebywa już w Hiszpanii, a według Fabrizio Romano i mediów lokalnych, testy medyczne zostały zaplanowane na ostatnie dni czerwca, a podpis ma zostać złożony natychmiast po ich zakończeniu.
Zawodnik przeszedł pełen cykl szkoleniowy w Zingonii i nie kosztował klub ani jednego euro transferowego. Ruggeri w ostatnich sezonach zdołał zaznaczyć swoją obecność w Europie, m.in. podczas triumfalnej kampanii w Lidze Europy, gdzie zdobył bramkę w półfinale.
📊 Wpływ na budżet i politykę kadrową
Transfer Ruggeriego to kolejny kamień milowy w letniej kampanii transferowej Atalanty. Jak wylicza „CalcioAtalanta”, łącznie z wcześniej ogłoszonymi odejściami Piccoliego (13 mln) i Adopo (4 mln), klub wygenerował już 37 milionów euro na plus jeszcze przed otwarciem głównego okna transferowego. To wynik modelowej polityki rozwoju i sprzedaży własnych graczy – modelu, z którego słynie Zingonia.
Jednak sprzedaż Ruggeriego to również wyzwanie w kontekście przepisów Serie A i UEFA dotyczących składów. Obie instytucje wymagają obecności w kadrze minimalnej liczby zawodników wyszkolonych w klubie. Ruggeri był jednym z takich graczy – jego odejście powoduje, że Atalanta musi rozważyć zatrzymanie pozostałych wychowanków (Carnesecchi, Scalvini) lub uzupełnienie luki np. przez powrót Bonfantiego z wypożyczenia.
🧠 Jak Juric zareaguje na lukę po Ruggerim?
Nowy trener Atalanty, Ivan Jurić, zyskał Kamaldeena Sulemanę do ofensywy, ale stracił kluczowego zawodnika lewej flanki. Dlatego już teraz klub pracuje nad uzupełnieniem tego sektora. Najpoważniejszym celem jest Honest Ahanor – zaledwie 17-letni obrońca Genoi, który uchodzi za jeden z największych talentów rocznika 2008 we Włoszech. Obserwowany od miesięcy, może wypełnić lukę po Ruggerim z myślą o dłuższej perspektywie.
Dla bardziej natychmiastowego wsparcia, rozważane są także powrót Mitchella Bakkera z Lille oraz utrzymanie Davide Zappacosty, który może grać po obu stronach boiska. Atalanta nie zamierza działać pod presją – priorytetem pozostaje utrzymanie równowagi między jakością, budżetem i przepisami rejestracyjnymi.
🌱 Zingonia jako model biznesowy
Sprzedaż Ruggeriego nie jest wyjątkiem, lecz kolejnym ogniwem systemu, który od lat przynosi Atalancie zarówno sukcesy sportowe, jak i stabilność ekonomiczną. W ostatnich sezonach klub zarabiał na transferach takich graczy jak Zortea, Okoli, Colley, Latte Lath czy Lovato – niemal wszyscy z akademii lub sprowadzeni za niewielkie kwoty i odpowiednio wypromowani.
To model, który budzi uznanie w całej Europie. I choć kibicom może być żal, że kolejny wychowanek opuszcza Gewiss Stadium, władze klubu niezmiennie podkreślają: każda taka sprzedaż to inwestycja w kolejne pokolenie z Zingonii.
